จิตที่ถูกฝึก ย่อมไม่วิ่งวุ่นวาย

ความสงบที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการควบคุมโลกภายนอก แต่เกิดจากการฝึกใจภายใน

จิตที่ยังไม่ได้รับการฝึก มักแกว่งไกวไปตามเสียงรบกวน คำวิจารณ์ สถานการณ์ และอารมณ์ที่ผ่านเข้ามา เปรียบเสมือนเรือที่ลอยตามคลื่นลมโดยไร้หางเสือ

เมื่อจิตได้รับการฝึกอย่างต่อเนื่อง จิตนั้นจะมีสติ รู้เท่าทันตนเอง มั่นคง และไม่วอกแวกกับสิ่งแวดล้อมรอบตัว

ผู้มีสติไม่ได้หมายถึงผู้ที่ไม่รับรู้โลก หากคือผู้ที่รับรู้ทุกสิ่งโดยไม่ถูกทุกสิ่งครอบงำ

จิตที่มั่นคงย่อมเลือกตอบสนองด้วยปัญญา แทนที่จะตอบโต้ด้วยอารมณ์

ความเป็นอิสระที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่การเปลี่ยนแปลงสิ่งภายนอก แต่อยู่ที่การฝึกจิตให้สงบและตั้งมั่น

“จิตที่ถูกฝึก ย่อมไม่วิ่งวุ่นวาย

ใจที่มีสติ ย่อมไม่หวั่นไหวต่อโลกที่เปลี่ยนแปลง”

เมื่อใจหยุดวิ่งตามสิ่งรอบตัว ความสงบ ความชัดเจน และปัญญา จะปรากฏขึ้นจากภายในเอง