สั่งสมบุญความดี ในยามที่ยังทำได้ อย่ารอจนสายไป

ผู้มีปัญญาไม่ได้มองเพียงผลลัพธ์ในวันนี้ แต่ย่อมมองถึงร่องรอยที่ตนฝากไว้ในวันหน้า

ความดีก็เช่นกัน มิใช่สิ่งที่จะทำเมื่อพร้อมทุกอย่าง แต่คือสิ่งที่ควรทำเมื่อยังมีโอกาส

อย่ารอให้มีทรัพย์มากจึงค่อยแบ่งปัน

อย่ารอให้มีเวลามากจึงค่อยช่วยเหลือ

อย่ารอให้ใกล้จากกันจึงค่อยแสดงความรัก

อย่ารอให้ชีวิตเดินมาถึงปลายทาง จึงค่อยคิดสร้างบุญกุศล

วันเวลามิได้หยุดรอผู้ใด ร่างกายที่แข็งแรงในวันนี้ อาจไม่แข็งแรงในวันหน้า โอกาสที่จะให้ อภัย และทำความดี อาจผ่านไปโดยไม่ย้อนกลับมา

บุญความดีเปรียบดังเมล็ดพันธุ์ ยิ่งปลูกเร็ว ยิ่งเติบโตงดงาม และให้ร่มเงาแก่ตนเองและผู้อื่น

จงสั่งสมบุญความดี ในยามที่ยังทำได้

เพราะเมื่อถึงวันที่อยากทำ แต่ไม่มีโอกาสเหลืออยู่แล้ว คำว่า “เสียดาย” ย่อมไม่อาจย้อนคืนเวลาได้