อย่าเอาเงินเก็บของเราไปช่วยใคร

ความทุกข์จำนวนมากไม่ได้เกิดจากการให้ แต่เกิดจากการให้โดยขาดปัญญา

เงินเก็บคือผลแห่งความเพียร อดทน และความรับผิดชอบต่อชีวิตของเรา

การช่วยเหลือผู้อื่นเป็นคุณธรรม แต่คุณธรรมที่ขาดสติ อาจกลายเป็นต้นเหตุของความทุกข์ในวันข้างหน้า

อย่าเอาเงินเก็บของเราไปช่วยใคร จนทำให้ตัวเองเดือดร้อน เพราะเมื่อเราสูญเสียความมั่นคง เราอาจไม่เหลือกำลังพอที่จะดูแลทั้งตนเองและคนที่รัก

การให้ที่ถูกต้องคือการให้จากส่วนที่พร้อมให้ ไม่ใช่ให้จากส่วนที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต

การเสียสละจนตนเองลำบาก ไม่ใช่ความเมตตาเสมอไป แต่บางครั้งคือการตัดสินใจด้วยอารมณ์มากกว่าปัญญา

จงช่วยเมื่อช่วยได้ จงให้เมื่อพร้อมให้ และจงรักษารากฐานชีวิตของตนเองไว้ก่อน

ผู้ที่ยืนหยัดได้อย่างมั่นคง ย่อมมีโอกาสช่วยเหลือผู้อื่นได้ยาวนานกว่าผู้ที่ยอมพังทลายไปพร้อมกับความหวังดีของตนเอง