นิ่งและรอ

เดียวเรื่องทุกข์ก็ผ่านไป

กังวนไปก็มีแต่ทำให้ทุกข์ยิ่งขึ้น

ชีวิตเราทุกคนล้วนเจอเรื่องราวที่ท้าทาย ความทุกข์เป็นส่วนหนึ่งของการเดินทาง แต่บ่อยครั้งเรากลับเร่งเร้าให้ตัวเองจมดิ่งไปกับความรู้สึกทุกข์เหล่านั้น

การที่เราเฝ้ากังวล วนเวียนอยู่กับปัญหาเดิมๆ ที่เราไม่สามารถควบคุมได้ ไม่ได้ช่วยให้สถานการณ์ดีขึ้นเลย กลับเป็นการเติมเชื้อไฟให้ความทุกข์ลุกโชน กังวลคือการแบกภาระที่ไม่จำเป็น สร้างความเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ และบดบังโอกาสในการมองเห็นทางออก

เมื่อเราเผชิญกับพายุชีวิต การที่เรานิ่งสงบและยอมให้มันพัดผ่านไปเอง เป็นอีกทางออกที่อาจจะดีที่สุด พายุไม่ได้คงอยู่ตลอดไป เช่นเดียวกับความทุกข์ มันมีช่วงเวลาของมันที่จะก่อตัว ช่วงที่พายุพัดอย่างรุ่นแรง และแน่นอนในที่สุดก็สลายไป การที่เราไม่ต่อต้าน แต่ปล่อยให้กระบวนการนี้เกิดขึ้นตามธรรมชาติและสลายไปตามธรรมชาติ จะช่วยให้เราได้พักหายใจ และเตรียมพร้อมสำหรับช่วงเวลาที่สดใสขึ้น

การนิ่ง การรอ ไม่ใช่การยอมแพ้หรือเพิกเฉย แต่คือการให้โอกาสใจได้สงบ หยุดความฟุ้งซ่าน และมองปัญหาด้วยสติที่ชัดเจน เมื่อเราไม่ดิ้นรนกับอารมณ์ด้านลบ เราจะตระหนักว่าความทุกข์นั้นไม่จีรัง มันเป็นเพียงพายุที่มาเยือนชั่วคราวแล้วก็สลายไป

เมื่อเราเปลี่ยนมาใช้พลังงานแห่งความสงบ คอยเฝ้าดูและเรียนรู้จากสถานการณ์ ปล่อยให้เวลาและสติเป็นผู้ช่วยนำทาง แล้วเราจะพบว่าเมื่อใจเรานิ่งพอ ความทุกข์จะค่อย ๆ คลี่คลายและผ่านพ้นไปได้ในที่สุด