จงเป็นคนดี ที่ไม่โง่

หลายคนเติบโตมากับคำสอนว่า “เป็นคนดีแล้วชีวิตจะดี”

ซึ่งเป็นเรื่องจริง แต่มีอีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญไม่แพ้กัน คือ การเป็นคนดีต้องมาพร้อมกับปัญญา

คนดี ไม่ใช่คนที่ยอมทุกอย่าง

คนดี ไม่ใช่คนที่ต้องเสียสละตลอดเวลา

คนดี ไม่ใช่คนที่ยอมให้ใครเอาเปรียบ

บางครั้งเธอให้ความช่วยเหลือคนอื่นด้วยความจริงใจ แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะเห็นคุณค่าของความดีนั้น บางคนกลับมองว่าความใจดีคือโอกาสที่จะใช้ประโยชน์จากเธอ

การเป็นคนดีที่ฉลาด คือการรู้ว่าเมื่อไรควรให้ และเมื่อไรควรหยุด

ถ้ามีใครขอความช่วยเหลือ เธอช่วยได้ก็ช่วย แต่ถ้าการช่วยเหลือนั้นทำให้เธอเดือดร้อนเกินไป การปฏิเสธก็ไม่ใช่เรื่องผิด

ถ้ามีใครพูดไม่ดีกับเธอ การให้อภัยเป็นเรื่องสวยงาม

แต่การรักษาระยะห่างจากคนที่ทำร้ายคุณซ้ำ ๆ

ก็เป็นเรื่องจำเป็นเช่นกัน

ความใจดี คือคุณค่า

แต่การปกป้องตัวเอง คือหน้าที่

เธอสามารถยิ้มให้คนทั้งโลกได้ โดยไม่ต้องยอมให้ใครเดินข้ามหัวเธอ

เธอสามารถมีเมตตาได้ โดยไม่ต้องเสียศักดิ์ศรี

และเธอสามารถเป็นคนดีได้ โดยไม่จำเป็นต้องเป็นคนที่ถูกเอาเปรียบ

“จงเป็นคนดี ที่ช่วยเหลือผู้อื่นได้

แต่จงฉลาดพอที่จะไม่ลืมดูแลตัวเอง”

เพราะโลกต้องการคนดีเสมอ แต่คนดีที่มีสติ มีขอบเขต และรู้คุณค่าของตัวเอง จะสามารถยืนหยัดอย่างเข้มแข็งและมีความสุขได้ในระยะยาว.