ใจร้ายบ้าง เพื่อรักษาใจตัวเอง
การเมตตาผู้อื่นเป็นสิ่งงดงาม แต่การละเลยหัวใจตนเองจนทุกข์ระทม ไม่ใช่หนทางแห่งปัญญา
จงดำรงตนอย่างเหมาะสม รู้หน้าที่ และรักษาความสมดุลในความสัมพันธ์
การปฏิเสธ การถอยออกมา หรือการไม่ยอมให้ใครเอาเปรียบ อาจถูกมองว่าเป็นความใจร้าย แต่แท้จริงแล้ว นั่นคือการเคารพคุณค่าของตนเอง หากเรายอมทุกอย่างเพราะกลัวคนอื่นไม่พอใจ สุดท้ายผู้ที่บอบช้ำที่สุดอาจเป็นตัวเธอเอง
การรักษาใจ ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัว แต่คือการรู้ขอบเขต รู้ว่าอะไรควรให้ และอะไรควรหยุด เมื่อใจเธอเข้มแข็งและสงบ เธอจึงมีพลังส่งต่อความปรารถนาดีให้ผู้อื่นได้อย่างแท้จริง
ใจร้ายบ้าง เพื่อรักษาใจตัวเอง
ดีกว่าใจดีจนหัวใจแตกสลาย
การรักคนอื่น เริ่มต้นจากการไม่ทอดทิ้งหัวใจของตัวเอง










