ชีวิตที่ต้องพึ่งคนอื่น จะมีความสุขได้งัย
หลายคนใช้ชีวิตโดยเอาความสุขไปฝากไว้กับคนอื่น
ถ้าเขาสนใจ เราก็มีความสุข
ถ้าเขาชื่นชม เราก็รู้สึกมีคุณค่า
ถ้าเขาอยู่ข้างเรา เราก็รู้สึกมั่นคง
เคยสังเกตไหมว่า เมื่อไรก็ตามที่คนคนนั้นเปลี่ยนไป ความสุขของเราก็สั่นคลอนตามไปด้วย
คำถามที่สำคัญคือ “เราจะอยู่กับตัวเองอย่างมีความสุขได้หรือไม่”
คนที่มีความสุขอย่างแท้จริง ไม่ใช่คนที่มีคนรายล้อมมากที่สุด แต่คือคนที่เป็นที่พึ่งให้ตัวเองได้มากที่สุด
เมื่อเหนื่อย เขาปลอบใจตัวเองเป็น
เมื่อผิดหวัง เขาลุกขึ้นด้วยตัวเองได้
เมื่ออยู่คนเดียว เขาไม่ได้รู้สึกโดดเดี่ยว เพราะเขาเป็นเพื่อนที่ดีของตัวเอง
“ฉันจะสร้างความสุขให้ตัวเองได้อย่างไร?”
เริ่มจากการดูแลสุขภาพ พัฒนาความคิด เติมความรู้ ทำสิ่งที่รัก
เห็นคุณค่าของตัวเองโดยไม่ต้องรอคำยืนยันจากใคร
การพึ่งคนอื่นเป็นครั้งคราวไม่ใช่เรื่องผิด
แต่การฝากชีวิตทั้งชีวิตไว้กับคนอื่น คือความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุด
คนอื่นอาจมีวันที่เดินเข้ามา และมีวันที่เดินจากไป
แต่ตัวคุณจะอยู่กับคุณทุกวัน ตลอดชีวิต
จงสร้างตัวเองให้เป็นบ้านที่อบอุ่น เป็นกำลังใจที่มั่นคง และเป็นแหล่งพลังงานของตัวเอง
ความสุขที่ยั่งยืน ไม่ได้เกิดจากการมีใครอยู่ข้างเราเสมอไป
แต่เกิดจากการที่เรามีพลังมากพอที่จะยืนได้ด้วยตัวเอง
แม้ในวันที่ไม่มีใครอยู่ข้าง ๆ เลยก็ตาม










