ยิ่งยึดติดมาก…ยิ่งทุกข์มาก

ยิ่งรักมาก ยิ่งเจ็บมาก

แต่ความจริงแล้ว ไม่ใช่เพราะรักมากจึงเจ็บมาก

เป็นเพราะ ยึดติดมาก ต่างหาก

เธอมักเอาความสุขของตัวเอง

ไปผูกไว้กับคน สิ่งของ งาน

หรือความสำเร็จบางอย่าง จนคิดว่า

“ขาดสิ่งนี้ไม่ได้“

“ต้องเป็นแบบนี้เท่านั้น“

“ห้ามเสียไปเด็ดขาด“

เมื่อทุกอย่างเป็นไปตามใจ เธอก็มีความสุข

แต่ชีวิตไม่เคยหยุดเปลี่ยนแปลง

คนที่รักอาจจากไป

งานที่ชอบอาจเปลี่ยนแปลง

สิ่งที่มีอาจสูญหาย

วันที่ความจริงไม่เป็นอย่างที่หวัง

ความทุกข์ก็จะถาโถมเข้ามาอย่างรุนแรง

ไม่ใช่เพราะเหตุการณ์นั้นใหญ่เกินไป

แต่เพราะใจเธอไปเกาะมันไว้แน่นเกินไป

เธอไม่จำเป็นต้องเลิกรัก

ไม่จำเป็นต้องเลิกผูกพัน

เพียงเรียนรู้ที่จะรักโดยไม่ยึดครอง

มีได้…ก็ขอบคุณ

จากไป…ก็ยอมรับ

เพราะทุกสิ่งในชีวิตเป็นเพียง “ผู้มาเยือน“